BİR MESELE VARDI KONUŞACAK

- Beni yatağına almak yatağının farklı kokmasını göze almak biliyorsun değil mi?
- Ne fark eder ki? Nerede bir orta karar görsem yapışıyorum.
- Ben orta karar mıyım?
- Konu bu değil. Benim yapışmam. 
- Her şey hep senle ilgili hatun.
- Dünya sizle ilgili. Rahat bırak benim dünyamı.
- Bir şey diyordun, devam et.
- Ha evet ortalama dedim. Nerede görsem bir ortalama ve lakin değişmek isteyen; kurtulmak… beni ister. Halinden memnunlar kaçar benden. Düzen bozucuyum ben, su bulandırıcı ne dersen.
- Ee? Ben halimden mutsuz muyum yani?
- Anlamadın konu benim. 
- Tamam devam et.
- Sıkıntı iste...
- Ne sıkıntısı?
- Sıkılmak fena diyorum. Vaktinde bir güzel adam ne demiş bilir misin? Bilmezsin. Benden çıksın da öğreneyim istersin. Sıkıntı yok! Anlatırım. Sıkıntı öldürür demiş. Çünkü sıkıntı eğlence istiyor, tatil istiyor, yeni yüzler istiyor demiş. Acı, üzüntü değil ama sıkıntı öldürür demiş. Sıkılıyorum adam anlıyor musun? Bu boktan dünyada ağzıma sıçılıyor, bense ağzımı açmış sıkılmaktayım. 
- Kapat o zaman.
- Sizi bu yüzden seviyorum. Basit yaratıklarsınız. Bizlerse aptal kralın zeki veziri edasıyla ortada dolanıp razı oluyoruz. Evet olay bu adam. Yaşamıyoruz razı oluyoruz.
- Rıza gösterme o halde.
- Yalnızlığı n'apıcaz?
- Korkutucu mu?
- Bu kadarı bana fazla.
- Razı olacaksın herkes gibi o zaman.
- Olmadı bu. Afilli lafların nerede senin? Sen yazarsın, sen şair, sen ki kaşif, sen mucit!
- Ben yapmadım.
- Sen yapmadın. Lakin ekmeğini yemekten de çekinmedin.
- Önümdeydi. Hem sen kendin için ne yaptın ki burada oturmuş ne kadar sıkıldığını anlatıyorsun bir de kalkmış benden...
- Sahi sıkıntı. Ortalamanın eğlencesi her şeyi alır biliyor muydun? Ortalama bizdendir. Ayakkabı için ay sonunu bekleyendir. Evlenirken beyaz gelinlik, çiçek atmadır; evliliktir. Çoluk çocuğa karışmaktır. Anne babadan gördüğün fatura kavgasıdır. Ortalama candır. Dinliyor musun?
- Ha yok uzattın koptum. Hem nereden geliyor bu ortalama aşkı.
- İçimizden. İçindeki o gözlüklü amca uzak değil baban mesela.
- Tehlikeli sular. Konuyu bitir, sadede gel.
- Sen de haklısın. Mikrofon bulmuşken dedim... 
- Yatak diyorduk?
- Koku meselesi?
- Aynen.
- Dert etme kokuyu Kolombus. Sıkıntımızı alır, mühim olan o.
- Eh peki madem.
- Çorap kalsın.